#STAVAZA

#STAVAZA

Geplaatst op: 12 juli 2017

Toen ik in 1997 als consulent begon bij het Arbeidsbureau werd er veel gewerkt met afkortingen. Eentje die ik me altijd zal herinneren is "stavaza". Tot voor kort dacht ik dat dit een term was die alleen voor interne communicatie werd gebruikt, maar het blijkt zelfs in het Scrabble-woordenboek te staan. Dus... ik denk dat jullie 'm nu ook niet meer vergeten ;-)
De betekenis:   STAnd VAn ZAken.

Het was even stil, maar hier weer eens een berichtje van mijn kant.


Ongeveer een uur na het plaatsen van mijn vorige blog lag ik languit op de keukenvloer... "KAK"!

De lieve en positieve berichtjes als reactie op de vorige blog druppelden nog steeds binnen en ik was alweer bezig aan mijn volgende uitdaging...

Zo zie je maar hoe snel iets kan veranderen.


Het gevolg was een hele pijnlijke uitstraling naar mijn lies ten gevolge van de enorme klap op mijn heup. Ik kon nauwelijks op mijn benen staan. Sjonge, jonge, tis toch niet te geloven...

Onze huisarts heeft er naar gekeken, waarschijnlijk een scheurtje of verrekt spiertje in mijn lies. Dit betekende dus nog meer rustig aan doen. Zelfs het lopen achter de rollator deed ontzettend veel pijn, dus ik heb mijn tijd vooral zittend doorgebracht. Dat werd wel erg saai, maar ja... Tis wat het is; alles voor het goede doel.

Een bijzondere constatering is wel het volgende: vóór de stamcelbehandeling zou mijn zenuwstelsel behoorlijk van slag zijn door zo'n klap. Mijn lijf raakte dan op de meest vreemde plekken in de stress... Deze keer is de pijn "slechts" plaatselijk. Dus uiteindelijk weer een belangrijke en positieve ontwikkeling dankzij HSCT.


Na zo'n 2 weken herstelde mijn lies toch langzaamaan (aangegeven was zo'n 6-9 weken...) en inmiddels ben ik bijna weer helemaal pijnvrij.

In de tussentijd zijn ook mijn bloedwaarden weer gecheckt en ook deze zijn weer op normaalniveau! Ben stiekem toch wel een beetje trots op de flexibiliteit van mijn lijf, want


Die flikt het iedere keer maar weer


Ik ben inmiddels gestart met wat lichte oefeningen op advies van de fysiotherapeut. Diverse mensen hebben het idee dat mijn bewegingen soepeler zijn als voor de behandeling en ook de fysiotherapeut ziet een ander bewegingspatroon. Dit is dus een hele mooie opsteker en weer een extra motivatie om eruit te halen wat er nog in zit.


Voor de beeldvorming; Ik huppel dus niet rond zoals vroeger en voorlopig ben ik nog afhankelijk van hulpmiddelen. Uiteraard streef ik naar meer bewegingsvrijheid, dus na de zomervakantie ga ik beginnen met intensievere oefeningen. Mijn persoonlijke doelen zijn realistisch, maar wel ambitieus.

Het komende anderhalf tot 2 jaar zal bestaan uit trainen onder begeleiding van de fysiotherapeut en daarna kun je eigenlijk pas iets zeggen over het uiteindelijke resultaat van de stamcelbehandeling. Ik heb zelfs voorbeelden gezien van MS-patiënten die 3 jaar na de behandeling nog vooruitgang boeken.


Maar ieder persoon is uniek, dus dit Is zeker geen graadmeter.


Geduld is een schone zaak...


Sponsoren

Onderstaande bedrijven hebben minimaal €500,- bijgedragen om ons dichter bij ons doel te brengen. Hartelijk dank hiervoor.


Vrienden van Heidi's Perspectief